Athene-S’bant Italie

 

Dag 10 Ancona – Fano
Donderdag 5 mei 


km 653 – 718
65 km gem 20. 5 km/u

De hut in de ferry moest ik delen met een Turk, waarmee ik weinig kon converseren.
Gelukkig snurkte hij niet en had ik een prima nachtrust. Om 8 uur werd ik wakker.
Na een ontbijtje en de blog bijgehouden te hebben ,ben ik aan dek gegaan op zoek naar mijn Zimbabwaanse vriend.
Hij kon zich de 30 € extra voor een hut, niet permitteren en hij had zijn tentje ergens op dek opgezet.
Bovendeks zat hij gezellig te babbelen met een jonge Zwitserse wandelaar / lifter.
Vanuit Zwitserland was hij nu 2 maand onderweg door Tjechie, Kroatie, Albanie en Griekenland.
Met alleen een rugzak en een gitaar.
Na uitwisseling van elkaars reisgegevens, hadden we al snel discussie over alle wereldse problemen gevolgd door wat muziek op zijn gitaar.
Dan komen al snel andere mensen erbij, eentje met een bongo en kwam ik aan de praat met een ander NL stel met camper.
De boot kwam een uur later aan, maar ik heb het niet gemerkt.

Aangekomen in Italie kom je toch in een heel ander land en cultuur.


Erg veel drukte, bedrijvigheid en mensen aan het fietsen / hardlopen enz.

Dit tegenover Griekenland waar het veel stiller was, mensen nauwelijks bewogen en hoofdzakelijk op een stoeltje bij de taverne zitten.
Ook het jasas en efcheristo moesten verwisseld worden met ciao en gracia.
Het was de hele dag al mooi weer en ik had weer zin om nog 3 uur op de fiets te zitten.
Aangekomen bij Fano moest ik geld tanken, toen er een Italiaan vroeg waar we vandaan kwamen en waar we naar toe gingen.
Hij heette Mark en was lid van een fietsersclub’ hij wilde ons wel een camping wijzen.
Mark houdt ook een blog bij http://forbicifano.blogspot.com
Als ik thuis kom zal ik er naar kijken.
Maar eerst moesten we stoppen bij een cafe waar hij ons de lokale specialiteit aanbood, Moretta. Echt een heerlijk en versterkend koffiedrankje. We hebben toen nog een guiness gedronken met een overheerlijke schaal met lokale hapjes .Ondanks onze bezwaren fietste hij daarna toch de laatste 5 km mee om ons af te zetten bij de camping. Helaas was ook deze camping net als andere campings hier aan dit deel van de kust gelegen direct naast de spoorlijn. Toen na 11 uur dat minder werd, begon er een disco vlak in de buurt met moderne beats. Muziek is het niet, alleen gedreun. Daarna kwamen de vrachttreinen nog frequenter als de dagelijkse treinen maar om 4 uur werd het eindelijk een beetje rustig.

Dag 11 Fano – Lido Adriano (Ravenna)

Vrijdag 6 mei


km 718 – 848
130 km gem 19.3 km/u

In Fano had ik weer een camping met internet, maar om 7 uur kwam ik pas op de camping, dan eten koken en daarna bleek ik een verkeerde netwerk sleutel te hebben.

Toen internet eindelijk werkte was het al half 10 en dat is voor mij tijdens het fietsen hoogste bedtijd.
De volgende dag wel 30 km langs de kust gefietst waar onafgebroken hotel aan hotel en strandtent aan strandtent stond.
Echt 30 km boulevard van Zandvoort achter elkaar door.
Moet niet aan denken hier mijn vakantie door te moeten brengen.


Na Pesaro was het even afgelopen en kwam ik door een schitterend park met heel veel heuvels en stadjes en kastelen daar bovenop
Heuvels van zeenivo tot een 200 m hoogte.
Echter hierna was het weer hetzelfde liedje. Een onafgebroken rij hotels en strandtentjes.
In Rimini afscheid genomen van Garth.
Hij ging bij San Marino richting Florence en ik ging verder noordwaarts richting Ravenna.
In Cesenatica had ik een korte pauze om de oude zeilschepen te kunnen bewonderen.
Na een te lange tocht kwam ik aan op een mooie strandcamping ca 15 km van Ravenna.

Dag 12 Ravenna – Bosca Mesola

Zaterdag 7 mei


km 848 – 942
94 km gem 19.4 km/u

Het was nog 12 km tot Ravenna, daar met de fiets doorgereden.

Helaas weinig foto’s kunnen maken, want de mooie gebouwen stonden precies tegen de nog vroege ochtendzon.
Wel erg veel mooie gebouwen, maar toch niet echt spectaculair.
Een goed uur later reed ik de stad uit.
Op zo’n moment kwam de navigatiesysteem op mijn Nokia heel goed van pas, want wegaanduidingen zijn ook in Italie niet echt goed.
Ondertussen had ik afgezien om naar Ferrara te fietsen.
Dit zou een omweg betekenen van een extra 40 km en gezien de vele extra km’s die ik al had gereden leek me niet verstandig.
Dus op weg weer richting kust.
Daar begon al de delta van de Po.


Dus erg veel vlaktes en veel water en zo als in Nederland gewoon een bijna Nederlands pontje.
Ik had gehoopt op een camping aan de kust, maar dat kon ik wel vergeten, volgens een dikke Nedelander op een batavusfiets.
Gelukkig zag ik een uur later een bordje van een agroculturele boer met camping en zwembad.
Zwembad was gesloten, maar een plekje was geen probleem.
Ik was de enige en ik denk ook de eerste kampeerder.
Een half liter benzine voor mijn brander was geen probleem.
Uit een grote voorraadvat kon ik zo de brander en reserveflesje vullen.
Om half 10 weer onder zeil om s’morgens om half 5 gewekt te worden door een paar hanen.

Dag 13 Bosca Mesola – Oriago (Venetie)

Zondag 8 mei


km 942 – 1034
92 km gem 20.1 km/u

Gelukkig was het zondagochtend want ik moest een uur lang langs een doorgaans erg drukke hoofdweg.

Alternatieven tussendoor waren er niet of betekende grote stukken omrijden.
Ik had de route zo uitgezet, dat ik de uitgestippelde route kon oppakken van Reitsma’s route naar Rome.
Dit routeboekje moet me verder naar huis brengen.
Het is een prima reisgids met eerst alle etappes uitgelegd, met all info over de plaatsen en alle overnachtingsmogelijkheden.
Achterin het boek staan dan alle etappes in detail de weg van km tot km beschreven.
Het bleek op de 100 mtr te kloppen.
Via zijn website had ik de laatste wijzigingen opgehaald.

Verder was het een redelijk saaie etappe door de vlakte van de Po.

Hele uitgestrekte akkerbouwgebieden met heel veel water en dijkjes.

Wel opvallend,dat ik 3 dorpjes ben doorgekomen waar een dorpsfeest werd gehouden.
Ze doen wel wat om de verveling tegen te gaan.
Blij dat ik Ferrara letterlijk links heb laten liggen, want 120 km was teveel geweest.
Ik was toe aan een rustdag.
Alleen jammer, dat deze camping weer geen internet heeft.
Nog wel een extra 4 km gefietst naar een andere camping, maar daar was helemaal niks.

Nog leuke mensen ontmoet, gewoon gezellige Nederlanders met auto en tent op doortocht naar Griekenland.

Het weer is sinds ik in Italie ben constant mooi, wel met een redelijk stevige en koude noordenwind.
Die ik dus steeds tegen heb. Door de zon overdag redelijke temperatuur, maar s’nachts koelt het flink af

Dag 14 Rustdag Venetie

Maandag 9 mei

Eerst een paar dingetjes uitgewassen, alles uitwassen was niet nodig.

Het was een mooie dag om Venetie weer eens te bezoeken, de vorige keer was ruim 20 jaar geleden.
Voor €2.70 kon ik een retourtje met de bus kopen.
Tijdens de reis een leuk gesprek gehad met 2 jonge Canadezen, die 4 maanden door Europa bagpacken met de trein.

Venetie was niet veranderd eerder verouderd en nog meer toeristen.

Na 4 uurtjes had ik San Marco plein, Dogenpaleis en de Ponte di Rialto wel gezien.
Ik had ook niet de beste wandelschoenen aan.

Op de camping praatje gemaakt met 2 nederlandse stellen.
s’Avonds lekker potje macaroni gemaakt en weer vroeg naar bed.

Dag 15 Oragio – Bassano del Grappa

Dinsdag 10 mei


km 1034 – 1129
95 km gem 18.1 km / u

Vandaag de eerste volle dag dat ik de reisbeschrijving moest volgen.

Het laatste deel van de rit zondag was de beschrijving heel exact en goed te volgen.
Het is wel belangrijk de afgelegde kilometers goed bij te houden.

Onderweg ben ik een paar extra rondjes gereden om en door de Citadelle.

Een van de weinige steden, die nog steeds geheel ommuurd zijn.
Met 4 poorten en wegen naar het centrum die de stad ook in 4 delen verdeeld.
Maar hier was ik dus wel de tel kwijt en ben vrolijk een paar km verkeerd gereden.
Al halverwege de rit kon ik de Alpen zien.
Op het eindpunt Bassano kon je echt zien dat dit aan de voeten ligt van de Alpen.
In het plaatsje al een paar stevige hellingen.

Bassano is ook bekend van een mooie houten brug, die al diverse keren door de rivier is weggeslagen, maar in 1948 in de historische staat is gerestaureerd.

Morgen gaat het echt beginnen. Spannend.
De hele route was weinig spectaculair.
Nog steeds de Povlakte met heel veel landbouwbedrijven, maar het water kwam nu meer en meer als beekjes van de komende bergen.
Omdat in Bassano en omgeving geen camping was te vinden heb ik comfortabel in een gezellig hotelletje overnacht.

Dag 16 Bassano del Grappa – Calcernaica el Lago

Woensdag 11 mei


km 1129 -1213
84 km gem 18 km/u

s’Morgens begon de etappe de Alpen in.

Echt moeilijk was het nog hiet, hier en daar een pittig klimmetje maar na een paar honderd meter was het dan weer over.
Het mooie fietspad volgde de rivier de Brenta gestadig omhoog.
Na 2 uurtjes fietsen kwam ik achterop 3 fietsers, waarvan 1 een nederlands Rabo shirt droeg.
Na mijn “goede morgen heren” klikte het gelijk goed met deze 3 Brabanders.
Gezellig kopje koffie gedronken en ik ben verder met ze opgetrokken de komende 2 dagen.
Na eeen verder mooie tocht, kwamen we, Hans, Mark en Antoine aan in Valcancover aan het mooie Lago di Caldonazzo.
Onderweg hadden we ook de Duitser Magnus meegekregen.

Antoine die kok was geweest, heeft daarna de leiding genomen over de inkopen, het voorbereiden en koken van een heerlijke maaltijd.
Met 5 man, de nodige bier en redelijke wijn van €1.50 uit een pak hebben we een gezellige maaltijd gehad.
Voor de 1e keer in de 2 maand heb ik eindelijk kunnen zwemmen in het meer.
Morgen verder langs de Brenta

Dag 17 Calceranica el Laga – Merano

Donderdag 12 mei


km 1213 – 1326
113 km gem 20.6 km/u

s’Morgens bij het wakker regende het en wel behoorlijk.

De spullen ingepakt en eerst op pad om een ontbijt te regelen.
Bij een grote supermarkt vonden we juiste ingredienten voor een goede bodem voor weer een pittige dag.
Ook vonden we daar een mooie overkapping waaronder we droog maar niet echt idyllisch ons ontbijt konden nuttigen.
Gelukkig werd het na een uurtje droog en kwam de zon al weer door.
In Trento hebben we afscheid genomen van Magnus, die richting Gardameer en Florence ging fietsen.
Wij vervolgden verder de weg langs de Aldige richting Merano.
Opeens leek het net of een blik fietsers werd losgetrokken.
Waarschijnlijk is in Bolzano een trein aangekomen met Nederlanders en Duitsers, die de Aldige verder afzakken richting Venetie of Toscane.
Echt tientallen fietsers, meest stellen, zoveel ben ik later op 1 dag niet meer tegengekomen.
Geeft wel aan hoe populair het fietsen is.
Geholpen door een rustig rugwindje ging het zo nu en dan lekker snel.
Regelmatig hadden we 27 km op de teller.
Volgens mijn planning had ik die dag een rit naar Vilpian van 98 km, maar omdat het zo lekker ging en de 3 Brabanders of naar Bolzano of Merano wilden, besloten we door te rijden naar Merano, een afstand van 113 km.
Maar rijden met 4 man gaat toch makkelijker.

In Merano vonden we een prima en stille stadscamping midden in Merano.

Weer onder leiding van Antoine een heerlijke maaltijd gehad.

Dag 18 Merano – Glurns

Vrijdag 13 mei


km 1326 -1396
70 km, gem 17,9 p / u.

Vanaf de camping naar het station in Merano gereden en daar afscheid genomen van Mark, Hans en Antoin.

Daarna de Adige verder gevolgd naar boven. De hele dag klimmen van 200 mtr naar 950 mtr in Glurns.
De Italianen hebben ook een prachtig fietspad aangelegd, die ook door honderden race en mountainbike fietsers bereden wordt.
Iemand met zware bepakking en een vreemd soort fiets trekt toch steeds weer aandacht.
De Adige wordt hier ingesloten door hoge bergen met witte sneeuwtoppen.
Indrukwekkend om daar tussen te rijden.
De hele vallei staat vol met fruitbomen, die ook flink besproeid worden.
Hier wordt geen rekening gehouden met arme fietsers die daardoor wel eens flink nat kunnen worden.
Gelukkig was het lekker warm weer en friste het ook wel iets op.

In Glurns weer even zoeken naar een camping.

Toen ik een lokale op een bankje met fiets de weg vroeg, sprong hij direct op de fiets en ging me de 2 km vooruit naar de camping.
De camping was beschreven als luxe en dat was het meer dan dat.


Marmeren trappen en gangen waar je moest zoeken naar de douches en toilet.
Alles overdreven uitgevoerd. Dat was de prijs ook. Normale prijs is rond €10, hier betaal ik €20
Maar ondanks alle luxe geen internet. Ja ze hadden een vooroorlogse PC staan en daar kon je voor €9.- p/u internetten.

Ik had mijn rustdag hier gepland, maar vanwege de prijs, maar ook vanwege het slechte weer, dat zondag verwacht wordt ga ik morgen toch maar door over de Reschenpas van 1520 meter hoog. Spannend wel weer.

Maar hoe klein kan het wielerwereldje zijn.

Antoin spreekt in Florence met Garth en hier op de camping ontmoet ik Tom, die de 3 Brabanders op de Reschenpas heeft gesproken.
Toch leuk, dat zowel Garth als Antoine, als Tom over mij praten.

Lees verder over de fietstocht door Oostenrijk

 Gepubliceerd door op 3 april 2012 om 10:16 pm