Athene-S’bant Griekenland

 

Dag 1 Agio Apostoli – Levadia

Dinsdag 26 april
Km 0 – 116
116 km Gem. 20 km/u

De reis is begonnen!!
Uitgewuifd door Ank ,Colette, Theo zijn zoon Wangelis en moeder Adonia.
Samen met Ank de weg afgelopen en extra afscheid genomen, want ik moet haar toch meer dan een maand missen.
Vandaag een redelijk vlakke etappe. Wel heel veel kleine heuveltjes zoiets als Zuidlimburg.
Alleen aan het eind wees het navigatiesysteem een kortere weg, maar dat ging zo steil omhoog ,dat ik soms moest lopen.
Uiteindelijk bleek het hotel 3 km voor Levadia te liggen en niet 3 km na Levadia.


Dus 6 km teveel gereden en een onnodig zware klim
Nou ja er zijn ergere dingen.
Lekker luxe in een hotel, want in de hele omgeving geen camping.
Dus geen tent opzetten en geen eten te koken en lekker behaaglijk onderuit op de bank EN internet.

Op de foto de vlakke aanloop naar de bergen op de achtergrond.
Dat wat me morgen te wachten staat.
Ook de donkere woken, want de hele dag wordt er regen verwacht.
Gelukkig een korte etappe van nog geen 70 km.

Dag 2 Levadia – Itea

Woensdag 27 april


km 119 – 187
68 km gem 17 km/u

Inderdaad slecht weer. Vanmorgen stroomde het.

Omdat ik een probleempje had met een van de tassen ging ik pas om half elf op pad

Een erg aardige Griek heeft me geholpen aan een 4 mm langer boutje,waarmee het de tas weer goed was vast te zetten.
Het was toen al iets minder gaan regenen.
Het ergste van die regen is niet tijdens het klimmen, want je wordt dan toch wel nat van het zweten, maar de afdaling is vreselijk koud.
Boven op de berg in Arochova op 1200 m hoogte was het maar 9 graad en je zit volop in de wolken met dus 0 meter uitzicht.
Erg jammer want het uitzicht zou mooi zijn geweest.

Door de vele regen en het slechte zicht geen mooie foto kunnen nemen.

Tijdens de afdaling in Delphi was het al wel een stuk beter, maar was ik zo koud dat ik daar weinig oog voor had.
Daarom eerst maar een flinke warme maaltijd genomen en een warm vest uit de tas gehaald.
Op de camping een flinke warme douche en dan is alles weer ok.
Nu bij de tent heerlijk genieten van het uitzicht en het klotsen van de branding.
Morgen 90 km langs de noordkust van de golf van Korinthe.
Redelijk vlak maar wel mooi. Het weer zou iets beter worden

Dag 3 Itea – Rio

Donderdag 28 April 


km 191 – 291
100 km gem 20 km/u

s’Nachts begon het weer te regenen en dat deed het nog toen ik om 7 uur opstond.

Nadat de tent was ingepakt en de fiets klaar voor vetrek miezerde het nog steeds en dat bleef het nog 2 uurtjes doen.
Om 12 uur voelde ik iets van een zon door de wolken prikken.
Twee uurtjes later werd het dan toch zomer.
Gelijk werd de tocht ook veel mooier.
De natuur krijgt meer kleur en het uitzicht was ook fantastisch.
De kustweg langs de noordkant van de golf van Korinthe is prachtig.
De weg volgt de bergen, waardoor je soms diep onder je de zee zag en aan de ander kant rechtomhoog keek tegen hoge rotswanden. Betekende wel soms venijnige klimmetjes.
Vanaf Agio Nikolaos kon je de beroemde brug van Rio naar Antirrio al op een afstand van 50 km zien.
Deze grootste hangbrug van Europa met 4 peilers is aardbeving bestendig gemaakt door de 4 peilers te bouwen op een grote glijplaat.
Beweegt de aarde dan glydt de aarde onder de peiler door.
Bij de brug is te zien hoe gigantisch groot die is. Indrukwekkend

Begin maart had ik de camping gebeld of ze open waren en dat waren ze na pasen.
Maar bij de receptie kreeg ik te horen dat ze toch niet geopend waren met een hele klaagzang erbij dat het zo slecht ging in Griekenland en dat ze weer terug moesten naar de drachmen.
Na heel lang praten klaagzangen aanhoren en weigeren deed ik dan een beroep op hun gastvrijheid.
Dat veranderde de zaak.
Hij ging gelijk bellen met zijn mamma en die vond het goed, dat ik voor 5 euro kwam staan.
Het geeft wel aan hoe moeilijk veel Grieken hebben met de huidige situatie.
De afgelopen 3 maanden had hij nog geen 1000 euro verdient.
Morgen naar Kylini 87 km.

Dag 4 Rio – Kylinni

Vrijdag 29 april

km 304 -398
94 km

Een saaie fietsdag, maarrrr…. het zonnetje scheen.
Dit was het weer, dat eigenlijk al een paar weken zou moeten zijn.
Maar zoals in Nederland het weer in positieve zin van slag is, zo is het in Griekenland in negatieve zin van slag.
De eerste 20 km waren wel aardig. Vlak langs de kust door arme dorpjes.
Er is te weinig strand om toeristen te trekken.
Daarna moest ik het grote deel rijden langs een drukke nationale route.
Veel verkeersgeraas en weinig te zien.

De laaatste 10 km waren heel sneaky.
Je denkt nog een klein half uurtje en dan ben ik vroeg op de camping.
Maar dit was vals plat op zijn best!
Het schoot niet op.
Ik ging twijfelen aan de fiets, de wind had ik tegen, ik voelde me ook niet lekker, waarschijnlijk iets verkeerds gegeten of gedronken, ik had te weinig pauzes genomen.
Op het laatst reed ik in de lichtste versnelling en zag nog niet dat het erg steil naar boven ging.
Eindelijk kon ik van me afkijken en toen zag ik pas wat een diepte ik naast me had.
De afdaling naar beneden ging wel snel met diverse haarspeldbochten viel je naar beneden.
Het slechte nieuws is dat ik die steile helling morgen weer moet nemen en wel s’ochtends om half 7′ omdat de boot om 8 uur vertrekt.
Als ik morgen ga, want de maag speelt nu wel zoveel op, dat ik niks heb kunnen eten.
De camping is wel een erg luxe met een schitterend strand.
Ik had ook nog tijd om even in de zon te zitten.

Dag 5 Kylinni – Poros (Kefalonia)

Zaterdag 30 april 


Km 398 – 437u

De wekker had ik om 5 uur gezet omdat mijn maag nog flink van slag was en daarbij moest beginnen met een flinke klim van 4 km naar boven.

Om zes uur werd ik wakker, het alarm niet gehoord.
Toch maar opgestaan en in recordtijd van een halfuur had ik de tent ingepakt en de fiets bepakt.
Na een nacht slapen en een beetje rust zag zo’n beklimming heel anders uit.
Het was geen makkie, maar toch goed te doen.
Om half 8 was ik bij de boot. Nog niet gegeten en daar had ik ook helmaal geen zin in.
Toch maar een blikje cola en biscuits gekocht en die naar binnen gewerkt.
Op de boot nog lekker geslapen en voordat ik het in de gaten had waren we in Poros.
Nu nog een leuk fietstochtje van 35 km naar Sami.
Dacht ik….
Vanuit Poros ging het heel even steil omhoog en daarna volgde gedurende 5 km een prachtige rit tussen hoge bergen door een mooi groen dal met hoge cypressen.
Onvoorstelbaar rustig, een heel enkele auto en verder stilte.
In tegenstelling van het vaste land nergens afval te vinden. Een echt schoon eiland.

Toen kreeg ik een bordje 10% helling. Dus ik moest aan de bak en het leek erop, dat ik die mooie bergen om me heen ook daadwerkelijk moest gaan bedwingen.
De klim duurde 5 km, maar de laatste 500 m heb ik moeten lopen.
Dan merk je hoe funest het is als je 2 dagen niet of nauwelijks hebt kunnen eten.
Afdalingen zijn nooit leuk, ook deze niet, het ging te snel en het was weer te koud.
Maar de laatste 5 km ging aanzienlijk sneller dan de voorgaande.
Beneden kwam ik in de gezellige havenplaats Sami.
Het was een mooie camping en ik had de tent snel staan.
Het was geen mooi weer, dus maar even bijslapen.
Later was mijn maag een stuk rustiger en heb ik inkopen gedaan, water, rijst, bananen en melk.
De receptie vertelde me dat de volgende dag de ferry niet zou gaan om 10 uur maar om 18 uur. Het leek me een goed idee om de geplande rustdag van overmorgen naar morgen te verplaatsen. s’Avonds gezellig met 2 Duitse koppels, een Australische en een Zwitsers koppel bij elkaar gezeten.
Morgen rustdag.

Dag 6 Rustdag Sami

Zondag 1 mei 


km gereden 0

Om weer op verhaal te komen was het beter om de rustdag naar voren te schuiven.

Vannacht erg goed geslapen en een prima ontbijt gehad.
Het smaakte me ook weer. Morgen nog een makkelijke dag en dan moet het over zijn.
Vanmorgen al mijn kleren bont en wit bij elkaar in de wasmachine gegooid en op 40 graad gewassen.
Na 3 kwartier kwam alles er spic en span uit.
Alles op de drooglijn en in het zonnetje.
In de middag kwam er een nieuw bezoeker op de camping. Op de fiets….
Het bleek een Zimbabwaan te zijn van Griekse afkomst.
Hij had zijn grootouders bezocht op Kefalonia en ging nu verder ook naar Italie, Frankrijk en Spanje.
Hij had het plan om alle continenten te bezoeken en daar door 4 of 5 landen te fietsen.
Volgend jaar werd het Azie van HongKong tot Thailand.
We legden onze schema’s naast elkaar en kwamen tot de conclusie dat als hij met mij meefietst naar Igoumanitsa en Ancona hij meer fietst, goedkoper uit is en een mooiere tocht maakt.
We zouden dus samen morgen op weg gaan naar Lefkada.
Samen zijn we ’s avonds uit wezen eten, waarbij ik dacht dat ik alles weer kon eten.
Zo voelde ik me ook, maar s’ nachts ben ik helemaal leeggelopen. Elk uur zat ik op de step wc.
Ik onderging de perfecte darmreiniging
Helaas was het onmogelijk om de volgende dag de reis voort te zetten en was genoodzaakt een extra rustdag te nemen

Dag 7 Uitziekdag

Maandag 2 mei 


km 434 – 438
km gereden 4

Na een nacht zonder slaap en een heel leeg darmstelsel was het zaak om de maag voorzichtig te laten wennen aan voedsel.

s’ Morgens vroeg om half 6 afscheid genomen van Garth uit Zimbabwe.
Daarna nog proberen te slapen.
Ik had nog droge biscuits, die bleven in mijn maag samen met een kopje thee.
Daarna iets zwaardere biscuits en cola gekocht. En natuurlijk sloten water drinken.

Eind van de dag de fiets gepakt en de weg verkend en een foto genomen van het plaatsje Sami.

Nu nog een flinke portie droge rijst koken en dan moet het redelijk gaan.
Ik voel me gelukkig niet ziek of erg verzwakt.
Maar dat moet morgen blijken.
Vroeg op half 6 om half 7 op de fiets te kunnen zitten.
Dat moet ruim voldoende zijn om op je dooie akkertje de ferry te halen.
Eerst 43 km naar Fiskardo met 2 redelijke beklimmimgen, dan de ferry en dan 30 km naar Levkada.
Verwacht de eerste blog updates te kunnen versturen over 3 dagen op de boot naar Ancona

Dinsdag 3 mei 

km 438 – 554
116 km Gem 17.5 km/u

Zoals abnormaal regent het weer eens.
Omdat ik om 10.15 in Fiskaro moest zijn om de ferry te halen, je niet weet wat je tegen komt en ook niet zeker ben hoe mijn lijf zich zal gedragen tijdens de zware klim, die me te wachten staat, besloot ik om half 6 op te staan.
In de regen de fiets bepakt en onderweg.
Gelukkig hield het na een half uurtje op met regenen.

De klim naar boven ging gelukkig ook prima, soms geholpen door een stormachtige wind.

Boven aangekomen een mooi zicht op het bekende Myrtos strand.
Verder een schitterende hooggelegen bergweg met prachtige uitzichten.
Maar wel of je werd met volle wind vooruit geblazen of je kwam, als je een bocht nam weer helemaal stil te staan.
Toen ik beneden aankwam in Fiskardo gelijk gevraagd of de boot wel ging.
Zeer waarschijnlijk niet ,teveel wind!

Het was nog vroeg 9 uur nog maar, dus kopje koffie genomen en even afwachten.
Gelukkig ging de wind iets liggen en om 10 uur was het bericht dat de boot zou komen.
De ferries zijn niet duur. Voor een tocht van 2 uur via het eiland Ithaki naar Vasiliki op Levkas of Lefkada, zoals de Grieken zeggen, betaalde ik 9 euro.

Op weg op Lefkada werd ik ineens ingehaald door de Zimbabwese metgezel Garth.

Hij had in Vasiliki op mij gewacht en daar aan zijn conditie als tri-atleet gewerkt.
Hij had me van de boot zien komen en vlug de fiets gepakt.
Was weer een leuke ontmoeting en we gingen nu samen op weg naar Ancona.
Ook dit keer was het een prachtige tocht met veel lange en pittige beklimmingen.
Ik denk dat ik klaar ben voor de Alpen.
Samen besloten we, dat we door zouden fietsen naar Preveza.
Wat we zagen van Lefkas was inderdaad erg mooi, maar ook wel toeristisch.
Een overnaching hier zou geen andere indruk bij ons wekken.
Om bij Preveza te komen moesten we een toltunnel door.
Dat wisten wij niet en bij de tolpoort verstond ik iets als stay right. Ja logisch.
Achteraf denk ik dat hij gezegd heeft .Please stay there right away some one comes for you.
Maar ja wij waren al weg.
Toen we de tunnel onderdoor waren kwam aan de overkant een politiebusje tegen, die zwaaide dat we iets niet goed gedaan hadden.
Maar zij konden niet bij ons komen en op het moment dat ze gedraaid hadden waren wij allang weg.
Ik was op dat moment wel aan het eind van mijn latijn en we moesten snel een camping vinden.
Gelukkig vonden we al snel een camping.
De eigenaren waren blij verrast, konden merken dat we de eerste gasten waren.
s’Avonds in Preveza gegeten.
Een gezellige havenplaats, veel jachten, terrasjes en restaurants.
Om 10 uur onder zeil, wel internet, maar geen tijd om een verhaal te schrijven

Dag 9 Preveza – Igoumanitsa

Woensdag 4 mei 


km 554 – 653
99 km gem. 18.9 km/u

s Nachts begon het weer flink te regenen, daarom iets langer blijven liggen tot 8 uur.

En zoals al vaker gebeurde begon de zon al weer een beetje te schijnen.
Van de sympathieke eigenaar kregen we de lekkerste sinasappels die ik ooit heb gegeten en hebben we uitgebreid ontbijt.
Het was een flinke pittige rit over verschillende flinke hellingen.
Van een bezoek aan het mooie Parga strand zagen we maar af.


In Igoumanitsa werden we ontvangen door honderden vluchtelingen, die probeerden op de boot naar Italie te komen.
De omheiningen om de haven zijn hoog en met rollen prikkeldraad overdekt.
’s Avonds toen we naar de Dok reden zagen we ineens een schim keihard naar de vrachtwagens rennen.
Helaas voor hem zag de politie hem ook.
In Ancona zagen we iemand die het toch was gelukt mee te reizen, in bedwang gehouden worden door een bemanningslid.

 

 

 

Als avondeten hebben we alle ingredienten gekocht voor een lekkere salade.
Ik had nog een restje rijst en macaroni.
Nog wat lekker saus erbij en dat hebben we in het park op een bankje zitten / staan koken.
Het was 11 uur, een half uuur te laat, dat de ferry wegvoer.
Half 12 was ik al gedouched en helemaal onder zeil.

Lees verder over de fietstocht door Italie

 Gepubliceerd door op 3 april 2012 om 9:53 pm