jul 212012
 

km 1280 -1288

Vanwege de 19 uitzonderlijk warme dagen, had ik het plan opgepakt om een eindje met de trein het binnenland in te gaan in de hoop op iets koelte.
Eerst moest ik nog van het eiland Hvar af. De boot ging om 7.45uur, dus weer vroeg uit bed.
Om 7.15 uur bij de haven, nog geld getrokken en mijn uitgestelde ontbijt genomen.
Aangekomen in Split informatie gevraagd over de treinen. Het blijkt, dat er alleen fietsvervoer was in de nachttreinen.
Ik zou dan rond half 2 ’s nachts in de buurt van Plitvice gedropt worden. Nu houd ik wel van een avontuur, maar dit leek me niks. Dus vragen naar busverbindingen. Die ging om 12 uur ’s middags, maar of de fiets mee mocht besliste de chauffeur.
Op hoop van zegen dus maar. Het was pas 10 uur, dus tijd genoeg om Split te zien. Moest wel alles met de fiets doen en dat belemmerde.
De enige echte bezienswaardigheid in Splt is de ommuurde kathedraal en daar waren erg veel trappen. Toch wel in geslaagd om de mooiste plekjes te bekijken.


Om 10 voor 12 naar de bus en vragen of de fiets mee kon.
Nu zijn er 2 soorten mensen op deze aarde . De ene groep ziet langeafstandsfietsers als geweldige interessante mensen, waar je respect voor mag hebben en de andere groep vinden ze maar landlopers.
Ik vroeg het aan de conducteur en die keek me aan of ik een landloper was, nee dus. Toen vroeg ik het aan de chauffeur en die keek me vol respect aan, dus ja, want de chauffeur is de baas. Na nog wat Croatish heen en weer gepraattussen chauffeur en condicteur ging de fiets in de kofferruimte.
Na een rit, langs mooie plekjes, die ik graag met de fiets had bereden, maar ook over een heel hoge en steile bergrug, die ik niet graag had gereden, werd ik om 4 uur in Gracac uit de bus gezet.
Nu zijn er die Amerikaanse films, waarin iemand midden in de woestijn uit de bus stapt en dan om zich heen kijkt en denkt waar ben ik nu dan terechtgekomen.
Zo voelde ik me dus ook. Aan de ene kant een totaal vervallen en verlaten motel en aan de andere kant een wel vervallen, maar niet verlaten cafe.
Gevraagd waar ik onderdak kon krijgen, verwees ze me naar het motel.
Huh, nou ja, dan maar eens aan alle deuren voelen. Onnodig want binnen was het een grote rotzooi.
Nog even verder rondgefietst en waarachtig nog een levend wezen. Die wist me te vertellen, dat er verderop iemand was die sobes (kamers) aanbood.
En waarachtig daar was ook leven. Aan de man gevraagd of ze nog sobes te huur hadden, maar hij keek me aan alsof ik een landloper was.
Gelukkig kwam de vrouw er aan lopen en keek me met bewonderende ogen aan. En de vrouw is de baas.
Ik kreeg een hele bovenverdieping met eigen badkamer en keuken. Er bleek zelfs nog een supermarkt in het dorp, dus ik heb heerlijk aardappeltjes, boontjes en visfilet voor mezelf kunnen koken. Zelfs kon ik via sateliet tv duitsland- griekenland kijken.
Die wedstrijd heb ik dus niet afgekeken. Ik had erg graag gezien hoe Merkel had gekeken als Duitsland klop had gehad van de grieken

 Gepubliceerd door op 21 juli 2012 om 7:17 pm

 Geef een reactie

(required)

(required)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.