jul 272012
 

km 837 – 941 (104)


Het beloofde weer een heel warme dag te worden, dus was ik weer om 6 uur op pad.
Om wakker te worden was geen probleem. Drie hanen en het tienvoudige hiervan het aantal kippen hadden de afvalbak naast mijn tent geplunderd. Hanen gewoon begonnen al om 4 uur te kukelen of hun leven ervan afhing.
In het eerste plaatsje eerst voor ontbijt gezorgd. Gelukkig was om half zeven al een minimarkt geopend. Tot mijn verbazing zaten op de terassen ook al heel veel mannen aan de koffie.
Om 8 uur was de temp al weer boven de 30 en dat zou weer oplopen tot aan 39. De grensovergangen gaan steeds erg gemakkelijk als fietser. Je kreeg voorrang boven de automoblisten en die werden ook grondiger nagekeken.
Nadat ik de Albaneze grens over was moest er eerst goed 100 mtr geklommen en 2 km gefietst worden voor de Montenegrijnse grens post. Een flink stuk niemandsland.
Opvallend verschil met de Albanezen was de norsheid en bijna onvriendelijkheid van de Montenegrijnen.
Bij de camping aangekomen werd ik met een grom doorverwezen naar een loket. Daar zat een dame die eerst geen engels wou spreken op mijn vraag of er een minimarkt was een korte nee, of ze dan een biertje hadden, nee of ze dan misschien water hadden, nee.
Pas toen ik aangaf echt dorst te hebben en mijn water bijna 40 graad, kreeg ik uiteindelijk een glas koel helder water.Er was een strand maar zoek maar uit, hoe je er komt.
Ook in winkels en terrasjes was men overwegend chagrijnig. Geen vakantieland voor mij.

s”Avonds kreeg ik tijdens het eten nog wel gezelschap van een schildpad, die wel van mijn bord wilde eten.

 Gepubliceerd door op 27 juli 2012 om 2:17 pm

 Geef een reactie

(required)

(required)