jul 312012
 

km 617 – 680 (63)


gem 11.2 top 44

Het zou weer een heel zware tocht worden, niet vanwege de afstand, maar de warmte en slechte wegen.
Het is voor 200% uitgekomen.
Om half 7 zat ik al op de fiets. Albanezen, die me om die tijd, mij zagen fietsen snapten er niks van. Die heeft vakantie en zit al zo vroeg op de fiets.
Ze snappen sowieso niet hoe je het in je hoofd haalt te gaan fietsen. Je moet dan wel een erg arme sloeber zijn.
De eerste 20 kilometer gingen afgezien van de slechte weg goed.
Daarna begon de beklimming van een 1000 meter hoge berg. Na de beklimming van de 1700 meter hoge Katara pas zou dit een makkie moeten zijn.
Maar dat was een redelijk verharde weg en bijna overal minder als 8% stijging.
Nu had ik een geheel volledig onverharde weg met losliggende keien en een stijgingspercentage constant boven de 10% en een temperatuur tegen de 40 graden.
Achteraf gekkenwerk om met volledige bepakking naar boven te gaan. Een heel mooie tocht zou het zijn voor een mountainbike zonder bepakking. Want mooi was de tocht zeker.


Grootste delen heb ik gewoon gelopen en soms om de paar 100 meter een drinkpauze. Ik had de hele dag de tijd en aan water geen gebrek.
Overal kwam het water uit de grond. Heerlijk koud en lekker bronwater.
Groot was mijn verbazing toen tijdens een rustpauze bij een bron 2 motorrijders uit Tjechie stopten.
In Albanie had ik nog geen toerist gezien en nu op deze verlaten weg toch nog.
Maar met een terreinmotor zo een berg te beklimmen is geen kunst.
Bijna boven reed ik langs een heel armoedig boerderijtje, waar 2 kinderen me vol verbazing aankeken. Zo iets hadden ze nog nooit gezien. Een praatje maken lukte helaas niet.
De beklimmimg was zwaar, maar de afdaling was gevaarlijk.
Te hard naar beneden kost je banden en materiaal. Te langzaam verlies je de controle. Met 10 km per uur de helling van meer dan 10% ging goed wat betekende wel constant in de remmen en dus ook regelmatig stoppen.
De laatste 10 kilometer ging langs een fantastisch mooie kloof. Een 50 meter brede en 200 meter diepe kloof waardoor een woeste stroom loopt.
Een tocht om nooit te vergeten.
Prachtige uitzichten, watervallen, bronnen, bergmeertje, woeste stromen en een mooie kloof, maar ook afzien en het prettige gevoel, dat je dit toch maar weer hebt geflikt.
Het biertje in Corovode smaakte nog niet eerder zo lekker

 Gepubliceerd door op 31 juli 2012 om 5:02 pm

  2 reacties aan “Dag 9 Permet- Corovode”

  1. in juni 2014 dezelfde tocht gemaakt met te zwaar beladen fiets in omgekeerde richting.Inderdaad een unieke tocht om nooit meer te vergeten,Alle ervaringen van dorst,hitte,lopen en fietsen tegen de helling op en stuurmanskunst bergaf deel ik met je maar het was beslist de moeite waard.Bijna boven op de top van de pas heb ik onverwacht halte gehouden bij een geimproviseerd stopbord naast een platform op palen met een houten vloer,een dak van gedroogde takken,eenvoudige stoeltjes op de vlonder.Er was een trog met helder heerlijk stromend water waar ik niet genoeg van kon krijgen.Uitermate gastvrije,tolerante en eenvoudige mensen die raki trakteerden en zelfgemaakte honingkoekjes verkochten.Hun terrein werd gebruikt als een kleine camping.Het uitzicht daarvandaan op de bergen van Oost-Albanie was van een ongerepte schoonheid doortrokken.Ze vertelden me dat er bij hen ooit nog maar 1 persoon uit Nederland halt heeft gehouden.Zou jij dat misschien geweest kunnen zijn?Lokatie:Sevrani Mahd,een gehucht van schaapherders tussen Corovode en Permet.

    • Ja, één van de zwaarste en mooiste tochten, die ik heb gereden.
      Vanuit Permet een paar honderd meter vlak voor de top kwam ik bij een paar bij elkaar gelegen boerderijtjes. Erg vervallen en oud allemaal, maar daar heb ik een jongen en een meisje ontmoet, Wel geprobeerd te communiceren, maar ze waren te verbaasd en overdondert om iets uit te kunnen brengen.
      Ik denk voor mij dan weer zo’n 2 kilometer na de top liepen 4 oudere mensen in hun beste kleren te wandelen en een paar honderd meter verder kwam ik langs een aantal huizen, waarvan een paar een grote vlonder hadden gebouwd. Hier stonden ook veel mensen in hun beste kleren en met veel nieuwere typen Mercedes. Ik had de indruk, dat daar om de een of andere reden een familiebijeenkomst was. Maar ik was daar te druk geconcentreerd op de afdaling om dit beter te kunnen bekijken. Wel leuk, dat ze op die afgelegen weg proberen toeristen op te vangen.

 Geef een reactie

(required)

(required)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.