aug 012012
 

km 562 – 617 (55)


gem 16.6 top 44.3

Wat een wereld van verschil met Griekenland vergeleken.
De mensen zijn uitermate gastvrij en vriendelijk. Vooral de jongere mensen, die Engels kennen beginnen direct een praatje en willen alles van je weten.albanie_02
Maar wat zijn de wegen slecht. Sommige stukken kun je met de fiets niet harder dan 10 km, maar even later is het weer perfect. Je moet constant op je hoede zijn.
Bij het eerste plaatsje al kwam de eigenaar van het cafeetje naar buiten rennen en vroeg of ik geen koffie, espresso, water of bier wilde. Dit gebeurde ook in het tweede dorpje.
In Permet aangekomen vond ik een toerist informatie kantoor. Ze bevestigden dat ik inderdaad naar Corovode kon fietsen,zoals ik van plan was te doen, maar ze raadden dat af om dat nog in de middag te doen vanwege te hitte en de zwaarte.


Vlakbij waren heetwaterbronnen en adviseerden ze me daar heen te gaan en morgenochtend de rit naar Corovode te doen.
Aldus heb ik gedaan en ga dat morgen doen.
Ik heb vanmorgen de rivier de Vjoses gevolgd. Dit is een samenvoeging van 3 rivieren, die in Griekenland ontspringen de Vikos, Aoos en nog een kleine rivier.
Een schitterend dal met aan beide zijden hoge bergen. Aan de zuidkant liggen op de toppen nog sneeuw.

In Permet boodschappen gedaan. Wat goedkoop allemaal. Een biertje kost nog geen euro. Een kop koffie en een flesje cola ook voor een euro.
s’Middags lekker in het bronwater gelegen en veel engels gesproken met diverse jonge bezoekers.
In Albanie is het al schoolvakantie van 3 maanden.
Morgen vroeg op en onderweg naar Corovode, weer een spannende dag.
Tent op een plek opgezet op het terrein, ik was de enige bezoeker

 Gepubliceerd door op 1 augustus 2012 om 4:54 pm
jul 312012
 

km 617 – 680 (63)


gem 11.2 top 44

Het zou weer een heel zware tocht worden, niet vanwege de afstand, maar de warmte en slechte wegen.
Het is voor 200% uitgekomen.
Om half 7 zat ik al op de fiets. Albanezen, die me om die tijd, mij zagen fietsen snapten er niks van. Die heeft vakantie en zit al zo vroeg op de fiets.
Ze snappen sowieso niet hoe je het in je hoofd haalt te gaan fietsen. Je moet dan wel een erg arme sloeber zijn.
De eerste 20 kilometer gingen afgezien van de slechte weg goed.
Daarna begon de beklimming van een 1000 meter hoge berg. Na de beklimming van de 1700 meter hoge Katara pas zou dit een makkie moeten zijn.
Maar dat was een redelijk verharde weg en bijna overal minder als 8% stijging.
Nu had ik een geheel volledig onverharde weg met losliggende keien en een stijgingspercentage constant boven de 10% en een temperatuur tegen de 40 graden.
Achteraf gekkenwerk om met volledige bepakking naar boven te gaan. Een heel mooie tocht zou het zijn voor een mountainbike zonder bepakking. Want mooi was de tocht zeker.


Grootste delen heb ik gewoon gelopen en soms om de paar 100 meter een drinkpauze. Ik had de hele dag de tijd en aan water geen gebrek.
Overal kwam het water uit de grond. Heerlijk koud en lekker bronwater.
Groot was mijn verbazing toen tijdens een rustpauze bij een bron 2 motorrijders uit Tjechie stopten.
In Albanie had ik nog geen toerist gezien en nu op deze verlaten weg toch nog.
Maar met een terreinmotor zo een berg te beklimmen is geen kunst.
Bijna boven reed ik langs een heel armoedig boerderijtje, waar 2 kinderen me vol verbazing aankeken. Zo iets hadden ze nog nooit gezien. Een praatje maken lukte helaas niet.
De beklimmimg was zwaar, maar de afdaling was gevaarlijk.
Te hard naar beneden kost je banden en materiaal. Te langzaam verlies je de controle. Met 10 km per uur de helling van meer dan 10% ging goed wat betekende wel constant in de remmen en dus ook regelmatig stoppen.
De laatste 10 kilometer ging langs een fantastisch mooie kloof. Een 50 meter brede en 200 meter diepe kloof waardoor een woeste stroom loopt.
Een tocht om nooit te vergeten.
Prachtige uitzichten, watervallen, bronnen, bergmeertje, woeste stromen en een mooie kloof, maar ook afzien en het prettige gevoel, dat je dit toch maar weer hebt geflikt.
Het biertje in Corovode smaakte nog niet eerder zo lekker

 Gepubliceerd door op 31 juli 2012 om 5:02 pm
jul 302012
 

km 680 – 735 (55)


gem 15.3 top 47.5

Omdat het een korte etappe zou worden iets uitgeslapen. Daarna afgerekend: hotel, diner, ontbijt, 3 biertjes, 1 koffie totaal voor nog geen €30.-
De warmte vanaf de eerste dag met temperaturen constant tot 40 graad gaat nu toch wel zijn tol eisen.
Je voelt al na een paar kilometers de moeheid boven komen. Ook de gemiddelde snelheid gaat omlaag.
Eindelijk ook weer een weg, die redelijk berijdbaar is.
De weg volgde weer de Osumi Soms ging de weg langs de oever, maar ook ging de weg soms een paar 100 meter naar boven. Ook bij Industriestadje Polican ging het flink hoog.
Hier was goed te zien wat er een armoede nog heerst in Albanie.
Haveloze bouwvallige flatgebouwen en armoedige straten. Langs de weg waren tientallen bedrijfjes, die van steenlagen(flagstones) vierkante bouwstenen maakten. Leven hier lijkt me geen pretje.


Voor aankomst in Berat lekker gegeten. Salade en spaghetti voor €3.50 in een toch chique restaurant.
Berat is bekend, omdat het de enig overgebleven historische stad in Albanie is. Alle andere steden zijn in de communistische periode verwoest en vervangen door vierkante flatgebouwen.
Aan beide zijde van de Osumi staan oude huisjes met allemaal nauwe steegjes. Erg aantrekkelijk is het niet gemaakt voor de toeristen. De meeste zijn smerig en een groot aantal loopt dood. Na een half uurtje heb ik het opgegeven om de oude stad te ontdekken en heb de rest van de stad bekeken.
albanie_58 Opvallend dat tussen al die bouwvallige gebouwen een heel overdadige copy van het Capitool is gebouwd.
Dit geld hadden ze toch echt beter kunnen besteden aan betere wegen.
In het park nog een pitabroodje gegeten en in het hotel naar nederland – duitsland gekeken. Viel weinig te vieren, dus gauw gaan slapen

 Gepubliceerd door op 30 juli 2012 om 12:07 pm
jul 292012
 

km 735 – 794 (59)


Gem 15.5 Top 28.5

Redelijk kunnen uitslapen en goed ontbeten. Eindelijk een mooie fietsdag, temperatuur 30graad, windje in de rug, geen heuvels en een redelijk goede weg.
Maar de weg was wel veel drukker, met veel vrachtverkeer. Daarom besloten om in Lucinj de trein of anders de bus te nemen.
Er ging maar 1 trein per dag en die was al weg, dus de bus. De bus naar Tirana stond al klaar de fiets kon in de kofferruimte. Als dat maar goed gaat!
Toen wachten tot er genoeg passagiers waren, een vast schema is er niet.
Nog wat fruit en drinken gekocht, je weet ten slotte niet hoe lang de tocht duurt en wat er onder weg welniet kan gebeuren.
Een kwartiertje later waren er 8 passagiers, blijkbaar genoeg om te vertrekken. Vaste halte plaatsen zijn er niet. Je kunt in- en uitstappen waar je wilt.
Tirana is eigenlijk net als andere grote steden, vies, druk verkeer en een boel lawaai.


Opvallend is dat Tirana druk bezig is om te moderniseren. Veel nieuwe en vooral grote flats, die lang niet altijd mooi zijn.
De overhand hebben nog de bruine, grauwe en saaie flatgebouwen uit de communistische tijd. Sommige zijn opgefleurd met vreemde en felle kleurpatronen.
‘sAvonds naar een plek gegaan waar op grote schermen de EK voetbalwedstrijden zijn te zien.
Volop worstjes, hamburgers, bier en ijs in de aanbieding.
In het hotel mocht ik gebruik maken van de PC. Dus meerendeel van de foto’s op de site kunnen zetten en zelfs een facebook update gedaan.

 Gepubliceerd door op 29 juli 2012 om 6:07 pm
jul 282012
 

km 794 – 837 (43)


gem 18.7 top 32.7

Opvallend in Albanie:
— Bijna geen toerist tegengekomen. De 2 Tjechische motorrijders en een aantal auto’s met Italiaans nummerbord.Dat hoeft niks te betekenen, want ik heb 1 dure nieuwe Mercedes gezien met Nederlands nummerbord maar die stond te koop!!!??? Ook een groot aantal auto’s met stuur rechts.
— Verder het groot aantal mercedessen, van heel oud tot heel duur!!!!!???? Zeker op het platteland is meer dan de helft een Mercedes.
— Geen dikke mensen vooral in Tirana zagen de mensen er erg goed uit en waren erg goed gekleed.
— Spotgoedkope prijzen, goed hotel voor €20.- koffie en pilsje vanaf 60 cent
Op een dure lokatie in Tirana, capucchino en klein flesje water €2
— Afgrijselijk slechte wegen. Zelfs op de snelweg naar Tirana plekken niet geasaflteerd. Ook op gedeeltes, die goed en glad uitzien kan zomaar een gat in de weg zitten waar een autowiel geheel kan verdwijnen.
— Overal nog re vinden kleine bunkertjes uit de communistische tijd.


— Verkeersregels kennen ze niet. Rood licht betekent bijna nooit dat auto’s stoppen. Wel ondervond ik respect voor elkaar in het verkeer. Er wordt niet hard en onverantwoord gereden. Ik heb geen ongeluk gezien.
— Geen allochtonen gezien. Hoewel er wel moskeeen staan en ik ’s morgens heel vroeg opgeroepen werd tot gebed heb ik maar 1 gesluierde vrouw gezien.

Na 2 rustige dagen en goede hotelovernachtingen is de vermoeidheid helemaal weg.


Ook vandaag een makkelijke etappe, want grootste deel met trein van Tirana naar Lezhe.
Een hele ervaring. Verouderd, kapot en afgedankt wagons uit Duitsland en Frankrijk. Deuren en ramen sluiten niet, ramen zijn gebroken , banken hebben grote scheuren.
Maar het kost ook helemaal niks. Voor 70 eurocent wordt je in 3.5 uur met een maximale snelheid van 35 km/uur naar Shkoder gebracht.
Bij heel drukke wegovergangen staat een mannetje, die bomen handmatig open en dicht doet. Hij wordt gewaarschuwd door een heel hard getoeter.
Het spoorboekje van heel Albanie past op 1 A-4tje.
albanie_83
In Lezhe ben ik uitgestapt en 43 km naar camping Albanie gefietst. Dit was de eerste Albaneze camping begonnen door een Nederlands echtpaar met 3 kinderen. Een goede camping met goed eten en ook kamers te huur.
Daar aangekomen ontmoette ik de eerste fietser. Peter uit Nederland op de ligfiets.
Die avond gezellig over fietsen en diverse landen gesproken.
Te laat naar bed gegaan, omdat ik vanwege de warmte vroeg op. Maar ja dat zien we morgen wel weer

 Gepubliceerd door op 28 juli 2012 om 2:04 pm
feb 202012
 

 

Albanie route

Vanaf de Griekse grensovergang Konitsa volg ik de rivier Vjosa via Permet.

Vlak voor Piskove sla ik rechtsaf eeven later ontspringt hier de rivier Osum en rijlangs Corovode dan richting Berat.

Via Kucove, Belesh, Bradashesh naar Tirana. Daar neem ik de tijd om iets rond te kijken.

Vandaar of de trein naar Shkoder of de gevaarlijke en niet interessante weg volgen door de vlakte richting Shkoder.

Treinen in Albanie moet op zich al een heel buitengewone ervaring zijn.

In overweging heb ik nog te fietsen naar het meer van Ohrid en dan vanaf Pogradec de trein naar Tirana te nemen een 7 uur durende schitterende rit voor 3 Euro

 

 Gepubliceerd door op 20 februari 2012 om 3:32 pm